Het verschil maken in de dementiezorg: het verhaal van Melissa
Melissa werkt inmiddels al 11 jaar in de zorg en keerde onlangs terug naar het detacheren. Sinds april is werkt ze bij buro Nexus met ouderen met vergevorderde dementie. In dit interview vertelt ze over haar loopbaan, de impact van haar werk en waarom juist deze doelgroep haar zo raakt.
Hi Melissa, leuk dat ik je mag interviewen! Wil jij jezelf voorstellen?
Ik ben Melissa Mulder. Ik werk inmiddels al 11 jaar in de zorg en heb in die tijd verschillende dingen gedaan. Zo heb ik lang bij een detacheringsbureau gewerkt, daarna een periode in de wijk en nu ben ik weer terug in de detachering.
“Als mijn dienst erop zit, kan ik zelf bepalen of ik nog even blijf om iets extra’s te doen, bijvoorbeeld een wandeling maken met die ene cliënt die weinig bezoek krijgt.”
Daar ben ik inderdaad benieuwd naar; hoe ziet jouw loopbaan er tot nu toe uit? Hoe ben je in de zorg en in het detacheren gerold?
Ik heb eigenlijk altijd al de zorg in gewild. Naast dat een aantal familieleden ook in de zorg werkt, leek het mij zelf altijd interessant om mensen te helpen en het leven en de gezondheid van mensen een stukje te verbeteren.
Destijds ben ik begonnen met de opleiding Verzorgende IG in de wijkzorg in Lelystad. Dat heb ik een paar jaar gedaan en in die tijd heb ik veel ervaring opgedaan. Ik vond het werken in de wijk erg leuk. Je komt bij mensen thuis en leert hun verhaal kennen. Daardoor kun je goed inspelen op situaties. Soms moet je creatief zijn en een oplossing bedenken. Het gaat niet alleen om zorg, maar ook om het welzijn van mensen.
Op een gegeven moment wilde ik toch iets anders. Door alle vergaderingen, administratie en andere bijkomende zaken ervaarde ik veel druk. Toen ben ik verder gaan kijken en kwam ik in aanraking met detachering. Dat vond ik spannend, maar ik heb toch de stap gezet. Detachering gaf me veel meer vrijheid en rust. Als mijn dienst erop zit, kan ik zelf bepalen of ik nog even blijf om iets extra’s te doen, bijvoorbeeld een wandeling maken met die ene cliënt die weinig bezoek krijgt.
Je werkt bij ons sinds april. Hiervoor werkte je dus bij een andere detacheerder, hoe ben je dan uiteindelijk bij ons terecht gekomen?
Ik heb inderdaad vijf jaar bij een andere detacheerder gewerkt. Daarna ben ik weer in vaste dienst gegaan bij een instelling, vooral omdat dat dichter bij huis was. Toch bleef het detacheren kriebelen. Toen ik benaderd werd door een Talent Master van buro Nexus, ben ik opnieuw het gesprek aangegaan. Zo ben ik uiteindelijk weer teruggekeerd naar de detachering, en dat bevalt me uitstekend!
Dat is fijn om te horen! Wil je wat vertellen over je huidige opdracht?
Ja, sinds mei werk ik bij Atlant, op de locatie Woonzorgcentrum Koningin Wilhelmina in Apeldoorn. Het is een gesloten afdeling, terwijl ik hiervoor altijd in de somatische zorg heb gewerkt. In het begin vond ik dat best overweldigend, maar ik besloot het een kans te geven. Inmiddels heb ik mijn draai gevonden en heb ik het erg naar mijn zin. Je hebt hier te maken met gedragsproblemen, waardoor het werk anders is dan ik gewend was: minder fysieke belasting, maar meer mentale belasting.
Wil je meer vertellen over de doelgroep waarmee je werkt?
Het gaat met name om ouderen met vergevorderde dementie, al dan niet in combinatie met Parkinson. Ernstige gedragsproblemen en psychoses komen ook voor, maar over het algemeen speelt dementie de grootste rol, vaak in combinatie met andere problematiek. Voor mij is dit de eerste keer dat ik met deze doelgroep werk, maar inmiddels zou ik niet anders meer willen.
In de zorg is geen dag natuurlijk hetzelfde, maar kan je de lezer meenemen in een gemiddelde werkdag bij jou op de afdeling?
Je begint de dag met de ochtendzorg, voor wie dat wil. De bewoners hoeven bij ons niets en we proberen zoveel mogelijk rekening te houden met hun dag- en nachtritme. Als iemand eraan toe is, helpen we diegene. Sommige bewoners zijn erg verward en denken bijvoorbeeld dat het nog nacht is of dat ze naar hun werk moeten. Bij anderen is het juist een kunst om ze onder de douche te krijgen. Zo heeft iedere bewoner zijn of haar eigen behoeften.
Vervolgens begeleiden we de bewoners naar de huiskamers, waar collega’s het verder overnemen. Ondertussen zorgen wij ervoor dat de afdeling goed blijft draaien en bieden we zorg waar dat nodig is. Tussendoor lopen we onze medicatierondes.
Ook ondernemen we regelmatig leuke activiteiten met de bewoners. Veel mensen denken bij een gesloten afdeling dat bewoners alleen binnen zijn, maar dat is niet zo. We gaan geregeld op pad. Zo zijn we onlangs nog naar Paleis Het Loo geweest en hebben bewoners een bezoek gebracht aan de boerderij van een collega. Dat soort uitstapjes zorgen voor veel plezier en mooie momenten.
Daarnaast hebben we twee keer per week artsenvisite en eens per twee weken gedragsvisite. Tijdens de artsenvisite staan de lichamelijke aspecten centraal, bijvoorbeeld wanneer een cliënt pijnklachten heeft. Bij een gedragsvisite kijken we juist naar gedrag. Als een cliënt ’s nachts onrustig is, onderzoeken we waar dat vandaan kan komen. Heeft het met het bed te maken? Gebruikt de cliënt al medicatie hiervoor? Dat soort vragen bespreken we dan.
Wat raakt jou het meest in het werken met deze doelgroep?
ik merk dat deze doelgroep vaak wordt vergeten. Veel bewoners krijgen amper nog bezoek en dat vind ik heel schrijnend. Soms lijkt het alsof familie denkt: hij of zij gaat zo achteruit, die merkt het toch niet meer. Daarom probeer ik het altijd zo goed mogelijk voor deze mensen te maken. Zorgen dat ze tevreden zijn, zich goed voelen en aandacht krijgen. En ook hun mindere dagen mogen er gewoon zijn.
“Veel bewoners krijgen amper nog bezoek en dat vind ik heel schrijnend. Daarom probeer ik het altijd zo goed mogelijk voor deze mensen te maken, zodat ze tevreden zijn, zich goed voelen en aandacht krijgen.”
Ik kan me voorstellen dat dat veel voldoening geeft. Ik ben ook benieuwd hoe je de afgelopen maanden bij buro Nexus hebt ervaren.
Heel positief. Ik ervaar buro Nexus als een betrokken en persoonlijke organisatie. Het is fijn dat je een vast aanspreekpunt hebt dat regelmatig bij je incheckt. De lijntjes zijn kort en als er iets speelt, wordt dat snel opgepakt of uitgezocht. En sinds de opening van het kantoor in Zwolle is het ook makkelijk om even binnen te lopen.
Dat is fijn om te horen! Welk advies zou je geven aan zorgprofessionals die twijfelen of detacheren iets voor hen is?
Ik zou vooral eerst bij jezelf nagaan: wat wil je graag en wat heb je voor ogen? Daarna zou ik gewoon het gesprek aangaan met een detacheringsbureau. Wie niet waagt, wie niet wint. Wat mij betreft geeft detacheren veel meer rust en meer regie over je werk. Samen kun je kijken naar wat bij je past. Wil je bijvoorbeeld ervaren hoe het is om met een bepaalde doelgroep te werken? Dan biedt detachering daar een mooie kans voor. Het geeft je meer vrijheid dan werken bij een vaste zorginstelling.
Bedankt voor het interview, Melissa!
Geschreven door:
Gerelateerde nieuwsberichten
Wat is het verschil tussen een persoonlijk begeleider en een woonbegeleider?
Twijfel je welke functie bij je past? We zien in de praktijk dat veel professionals starten als woonbegeleider en na een paar jaar doorgroeien naar persoonlijk begeleider, vaak binnen dezelfde organisatie.
Wat is het verschil tussen NAH en aangeboren hersenletsel?
NAH staat voor niet-aangeboren hersenletsel: hersenletsel dat ontstaat na de geboorte, bijvoorbeeld door een ongeval, beroerte of hersentumor. Aangeboren hersenletsel is er al voor, tijdens of vlak na de geboorte.
Werken als verpleegkundige in de VVT
Werken als verpleegkundige in de vvt (verpleging, verzorging en thuiszorg) betekent dat je zorg verleent aan ouderen en chronisch zieken, met een sterke nadruk op verpleegtechnisch handelen. In dit artikel lees je wat het werk inhoudt, welke opleiding je nodig hebt en welke rol buro Nexus hierin speelt.