Na bijna zes jaar bij buro Nexus en maar liefst 47 jaar in de zorg, maakt Hub Gerards zich op voor zijn welverdiende pensioen. Een bijzondere mijlpaal voor iemand die zijn hele loopbaan met hart en ziel heeft gewijd aan de ouderenzorg. In al die jaren heeft Hub niet alleen talloze cliënten verzorgd, maar ook een schat aan ervaringen en inzichten opgedaan. Tijd dus om even stil te staan bij zijn carrière, en de wijsheden die hij in bijna een halve eeuw zorgwerk heeft verzameld.
Hi Hub, wat leuk dat ik je mag interviewen! Wil je jezelf voorstellen?
Ik ben Hub Gerards, 64 jaar. Ik ben 47 jaar werkzaam in de zorg, met name de ouderenzorg. Na mijn opleiding ben ik rond gaan kijken wat ik wilde doen, wat resulteerde in een leidinggevende functie die ik 20 jaar heb gehad. Ik werkte in verschillende huizen, niet op dezelfde plek. Als ik een aantal jaren ergens gewerkt had en ik het een sleur begon te vinden, verhuisde ik weer. Dat heb ik gedaan tot 2014, toen mijn werkgever begon met managementopleidingen. Als teamleider moest je dan opleidingen gaan volgen aan de hogeschool. Daarna heb ik daar nog negen maanden gewerkt, tot ik besefte dat dat niet was wat ik wilde. Ik zat eigenlijk 40 uur achter een computer. Ik besloot de functie neer te leggen en heb met wederzijds goedvinden ontslag genomen. Na nog kort ergens anders gewerkt te hebben kwam ik bij buro Nexus uit, waar ik binnenkort alweer zes jaar in dienst ben. En eind dit jaar ga ik met pensioen.
Je hebt in die zes jaar natuurlijk al een aantal opdrachten gedaan bij ons. Wat vond je de leukste?
Dat was in de thuiszorg in Heerlen. Ik geloof dat ik daar 3 jaar gewerkt heb, een erg lang project dus. Dat was voor mij een hele leerzame ervaring. Ik heb daar in de armste wijk van Nederland gezeten. Ik heb mensen verzorgd die sliepen op vier betonblokken en een plaat, zonder deken. Dat was een van de dankbaarste locaties waar ik gewerkt heb.
Waar ben je het meest trots op, in je 47 jaar in de zorg?
Eigenlijk heel simpel: het kunnen zorgen voor mensen. Iets kunnen betekenen voor iemand. Sinds ik bij buro Nexus werk kan ik me daar ook volledig op focussen. Ik heb bij veel organisaties gewerkt waar altijd gedoe was over allerlei randzaken. Bij buro Nexus is dat niet zo. Hier kan ik gewoon mijn werk doen en er zijn voor de cliënt.
Wat is de grootste verandering die je hebt gezien in de zorg in al die jaren?
Toen ik begon waren het allemaal kleine ‘huisjes’. Ieder huis had zijn eigen directeur, zijn eigen groep. Toen begon het fuseren, en de organisaties werden steeds groter. Vanaf dat moment was je geen personeelslid meer, maar een personeelsnummer. Een andere verandering is natuurlijk het tekort aan zorgpersoneel, dat over de jaren heen veel groter is geworden. Op de opdracht waar ik nu bijvoorbeeld zit hebben we te weinig mensen, en werd laatst gevraagd of ik op twee afdelingen tegelijk kon staan. Dat is een onhoudbare zaak. Maar als je het niet doet, laat je de bewoners in de steek. Zo wordt de druk op de medewerkers steeds hoger.
Wij, van buro Nexus, kunnen het ons goed voorstellen dat jij het lastig kan vinden om een goede balans te vinden in een veeleisend beroep in de zorg. Wij helpen je. Lees onze blog voor meer informatie over hoe jij die gezonde balans kan bewaren.
“Het is belangrijk om te luisteren naar de behoefte van de cliënt zelf. Er wordt heel vaak en veel voor mensen gedacht, in plaats van naar hen te luisteren.”
Heb je een anekdote die je altijd zal bijblijven?
In de thuiszorg had ik een cliënt die terminaal was. Hij had één wens: nog een keer in bad. Maar om in bad te kunnen moest hij de trap op, maar dat was volgens mijn toenmalige manager onverantwoord. Toch bleef hij erom vragen. Toen ik een keer ‘s ochtends bij hem was heb ik afgesproken dat ik aan het einde van mijn route weer langs zou komen, en dan zouden we de tijd nemen om in bad te gaan. Uiteindelijk was dat grotendeels in mijn vrije tijd, maar die man heeft er zo van genoten. Twee dagen daarna is hij overleden. Dat zijn kleine dingen die je voor iemand kunt doen. Het is belangrijk om te luisteren naar de behoefte van de cliënt zelf. Er wordt heel vaak en veel voor mensen gedacht, in plaats van naar hen te luisteren.
Wat is jouw gouden tip voor jonge zorgprofessionals die nu beginnen, die net hun opleiding hebben afgerond?
Luister naar je cliënt. Je hebt een zorgplan, maar een cliënt heeft vaak meer en andere dingen nodig dan wat in het zorgplan staat. Als je een band met een cliënt opbouwt, kom je er heel snel achter wat zijn of haar behoeftes zijn. Dat vind ik het mooiste van werken in de zorg.
Welke dingen maken het grootste verschil in de zorg?
Dat zijn echt de kleinste dingen. Als iemand bijvoorbeeld het aanrecht vol heeft staan met serviesgoed en dat zelf niet kan opruimen, dan doe je dat even voor hem of haar. Dat kost je een minuut, en daar help je een bewoner toch mee.
Wat is de grootste misvatting die mensen hebben over werken in de zorg?
Iedereen zegt dat het onderbetaald is. Misschien zit daar wat in, maar werken in de zorg doe je met je hart, niet om geld te verdienen. Natuurlijk, als je heel veel geld wil verdienen moet je niet in de zorg gaan werken. Maar het wordt wel erger gemaakt dan het werkelijk is. Daarnaast moet je echt stevig in je schoenen staan, dat onderschatten mensen weleens. Je komt toch veel leed tegen. Maar ook heel veel leuke dingen hoor, het is wat je er zelf van maakt. Ik zou die 47 jaar niet willen missen.
Hoe houd je het werk vol ook op zware dagen?
Er zitten zeker zware dagen tussen. Het is fijn om dan te ventileren met collega’s. Hoewel dat wel steeds minder wordt, nu je steeds vaker alleen staat. Gelukkig heb ik nu mijn HR Fieldmanager van buro Nexus om bij te ventileren. Daarnaast raad ik iedereen aan om gebruik te maken van de beschikbare hulpmiddelen. Mijn werk is de laatste tijd lichamelijk heel zwaar. Dat komt doordat toen ik begon er bijvoorbeeld geen tillift was. Alles was puur op kracht, en daar betaalt mijn lichaam nu de prijs voor. Mijn grootste tip is dus om dat soort hulpmiddelen te gebruiken, ook al duurt een taak dan wat langer. Het is beter voor jezelf én fijner voor de cliënt.
Wat is het belangrijkste dat jij van de cliënten die je hebt mogen verzorgen geleerd hebt?
Dankbaarheid. Mensen zijn soms heel dankbaar voor hele kleine dingen. En ik merk dat hoe minder mensen hebben, hoe dankbaarder ze zijn. Ik heb mensen verzorgd die anderhalve week moesten doen met een half witbrood. En die zouden je daar nog de helft van geven.
“Mensen zijn soms heel dankbaar voor hele kleine dingen. En ik merk dat hoe minder mensen hebben, hoe dankbaarder ze zijn.”
Wat is volgens jou het geheim van een goede zorgverlening?
Altijd professioneel blijven. Je kan niet altijd iedere cliënt leuk vinden. Sommige cliënten kunnen agressief zijn, of respectloos. Ik heb mensen gehad die schopten, die spuugden. Dan stel je je grenzen: “Ik behandel jou met respect, dus dat wil ik ook van je terug. En doe je dat niet, dan ga ik weg.” Het is belangrijk om je grenzen aan te geven, vooral voor jonge mensen.
Bedankt voor al je wijsheden, Hub! Wat ga je het meeste missen aan je werk? En wat niet?
Het contact met de bewoners ga ik het meeste missen. Verder kijk ik uit naar mijn pensioen. Met name de vrijheid om te kunnen reizen wanneer we willen. Mijn vrouw werkt ook in de zorg, dus een vakantie plannen gaat nu lastig. Zij gaat volgend jaar ook met pensioen, dus dan kunnen we gaan en staan waar we willen!
Geschreven door:
Gerelateerde nieuwsberichten
Het verschil maken in de dementiezorg: het verhaal van Melissa
In dit interview vertelt Melissa Mulder over haar loopbaan in de zorg, haar overstap terug naar detachering en het werken met ouderen met vergevorderde dementie.
Wat is het verschil tussen een persoonlijk begeleider en een woonbegeleider?
Twijfel je welke functie bij je past? We zien in de praktijk dat veel professionals starten als woonbegeleider en na een paar jaar doorgroeien naar persoonlijk begeleider, vaak binnen dezelfde organisatie.
Wat is het verschil tussen NAH en aangeboren hersenletsel?
NAH staat voor niet-aangeboren hersenletsel: hersenletsel dat ontstaat na de geboorte, bijvoorbeeld door een ongeval, beroerte of hersentumor. Aangeboren hersenletsel is er al voor, tijdens of vlak na de geboorte.